Make your own free website on Tripod.com

Fm' er kan ook aan conditietraining doen!

 

Vaak zie je bij mensen met een chronische aandoening, ook bij fibromyalgie, dat ze in een negatieve spiraal raken. Vaak wordt er door een specialist gezegd dat er geen behandeling of genezing is, omdat zij die niet kunnen bieden.

Hierdoor kan het gebeuren dat mensen met een chronische aandoening steeds verder weg zakken in de ellende. Er wordt vaak een revalidatietraining voorgeschreven en je ziet dat mensen dan weer helemaal opleven, hun conditie gaat vooruit. Maar wat als deze maanden voorbij zijn en ze het zelf weer moeten gaan doen. Heel vaak zie je ze dan terug vallen in een nog dieper gat.

Hun isolement wordt groter en ze worden vermeden omdat ze alleen maar negatieve dingen te melden hebben, het gaat nooit eens een keer goed en zo onstaat dan de vicieuze circel, waar veel mensen met een chronische aandoening in zitten. De patient gaat zich dan verwaarlozen, ze worden toch niet begrepen, ze hoeven niet zo nodig de deur uit, want dan krijgen ze toch maar meer last.

Op het moment dat ze positieve feedback krijgen gaat er wat veranderen, ze hebben het gevoel begrepen te worden en willen er alles aan doen om dit zo te houden. Alleen onder begeleiding kunnen ze uit deze vicieuze circel stappen. Het nadeel is dat je bijvoorbeeld voor fysiotherapie maar een aantal behandelingen per jaar krijgt. Een fisiotherapeut kan je begeleiden met oefenen, je conditie op te bouwen. Sportscholen zijn vaak te groot en loopt maar een begeleider rond. Bij een medische sportschool zijn er dit vaak meer, maar kost een hoop en daar zit je ook niet op te wachten. Vooral niet als je een wao uitkering hebt, zoals veel mensen met een chronische aandoening.

 Iedereen heeft wel eens zoiets van, "ik ga maar eens sporten, misschien helpt het", maar wat vaak het geval is dat ze van een koude kermis thuis komen. Meer pijn dan van te voren. " dat doe ik niet meer hoor ". Om dat moment is er niemand om je hier door heen te helpen.

Ik heb het zelf ook meegemaakt. Een paar jaar geleden toen ik nog niet zo veel last had ging ik iedere week trouw zwemmen, soms wel twee keer per week. Dat is uiteindelijk verwaterd ( hoe Komisch ) en ik ging steeds minder vaak. Uiteindelijk een hele tijd niet meer gezwommen. Dan ga je weer eens een keer, je houd er al rekenig mee dat je niet te enthausiast aan de slag moet gaan, maar thuis gekomen heb je toch weer veel pijn en moet je daar zelfs nog een paar dagen voor boeten. " nou dat doe ik maar niet meer, zie je wel, dat kan ik ook al niet meer ". Heel je wereld stort weer in, want je komt er achter dat er weer iets is wat je niet kan. Als ik op dat moment goede begeleiding had gehad, zou ik er mee door gegaan zijn, want ze zeggen dan immers tegen je, dat het na een tijdje veel beter met je gaat. En in de meeste gevallen is dat ook zo.

Momenteel ben ik weer aan het oefenen, onder begeleiding van mijn fysotherapeut. De eerste keer had ik veel spierpijn, maar moest opnieuw de oefeningen doen. Je merkt dan al snel dat het al beter gaat en naderhand geen of weinig last hebt. Zo ben ik nu mijn conditie aan het opbouwen.

 

In verschillende plaatsen door heel het land wordt fibrogym gegeven. Het wordt onder begeleiding op een hele rustige manier gegeven. Het is geen sporten, hoewel voor sommige fm'ers het een hele sport is. Je oefent met balletjes, kleine apparaten om gewoon een beetje in beweging te zijn. Oefeningen met armen en benen. Op een stoel en je met je armen bewegingen maken.

Voor informatie over de fibrogym kun je terecht bij de contactpersonen van de FES. Zij weten waar en wanneer er fibrogym is.

Als je wekelijks naar een fysiotherapeut gaat om te laten masseren kan je ook eens voorstellen om oefeningen te gaan doen onder begeleiding.

 

Veel beweegplezier.