Make your own free website on Tripod.com
Het verhaal van Miranda..

 

Vier jaar geleden kreeg ik onwijze last van mijn knieŽn. Ik kon niet meer lopen. Ik ben toen naar een orthopeed geweest die zei je moet er mee leren leven. Dat ze niets konden vinden Jeetje 23 jaar iets mankeren en niet weten wat er is. Ik ging heel erg twijfelen of het niet tussen mijn oren zat. Ik ben toen voor een second opinion naar een tweede orthopeed geweest. Die wilde me wel opereren wat ik had scheven knieschijven. Die man gaf me 95 % kans dat het zou slagen. Diep wanhopig heb ik toen maar toegestemd in een operatie want ja je wil van je pijnen af toch. Helaas ik was diegene van de 5 procent waarbij het dus niet geholpen heeft. Wat nu. Ik besloot om naar een reumatoloog te gaan. Waarom? Wanhoop denk ik. Die gaf mijn pijnen een naam. TE gek ik ben niet gek. Fibromyalgie. Wat een woord. Ik besefte niet wat dit inhield. Daar ben ik achter jammer genoeg ik hoopte eigelijk dat nu het een naam had er ook wel wat voor zoou zijn om die pijnen weg te krijgen. Medicijnen en rust en ook nog maar eens gaan  praten met een  psycholoog. Dat werd me aangeraden. Ik ging naar een psycholoog maar na een gesprek hadden we alletwee zoiets van wat doe ik hier?  Nou veel testen met medicijnen welke nu het best mijn pijn verminderd heb ik nu diclofenac 50 mg en nog eens valium 1mg voor de nacht om tot rust te komen. De diclofenac verminder wel maar na een tijd gebruiken help dit ook niet meer. Moet maar weer eens naar mijn huisarts om te kijken wat er nu voor medicijnen te proberen zijn. Nu moet ik zeggen dat de valium lekker is mijn spieren komen redelijk tot rust en dat is voor de nacht erg fijn.

 
Mijn omgeving is gelukkig erg meegaand. Mijn man die doet werkelijk alles voor me die ziet wanneer het niet meer gaat. Ik zeg vaak niet dat het niet gaat maar hij kent me beter dan wie ook en doet dan erg veel voor me. Als ik iets afspreek om te gaan doen en ik moet daar veel bij lopen houd mijn omgeving of degene waarmee ik ben heel erg rekening mee dat ik zelf niet te ver ga. Ik heb zelf vaak zoiets van laat me maar als het echt niet gaat dan hoor je het wel. Maar ik mag me handen dicht knijpen met het begrip. Je hoort wel eens anders.
 
Ik heb veel pijn en dat vind ik nog het minst erge. Wat ik heel erg vind is die intense moeheid. Nu was ik ook nog zwanger dus de moeheid kwam gelijk nog een keertje extra aan. Helaas is de zwangerschap mis gegaan maar dat heeft niets te maken met fm. Ik ga door en ik red me wel. Als het niet gaat ga ik lekker naar bed. Ik heb speciaal omdat ik veel pijn heb een waterbed aangeschaft wat heerlijk is. Lekker warm en vooral weinig druk op mijn spieren.
 
Ik hoop dat mensen hier iets mee kunnen en vooral succes allemaal
 
Miranda